wat zegt de wet?

In België is abortus wettelijk toegelaten tot 12 weken zwangerschap. Dat komt overeen met 14 weken als je begint te tellen vanaf de eerste dag van je laatste menstruatie. Bovendien wordt abortushulpverlening sinds 2002 vergoed door het ziekenfonds. Acht op tien zwangerschapsafbrekingen in België vinden plaats in ambulante abortuscentra. In het Nederlandstalige landsgedeelte is dit 93%, in het Franstalig 73%.

Vanuit de abortushulpverlening streven we naar een samenleving waar abortus niet langer een taboe is, noch beladen is met stigma. Zodat elke vrouw in België recht zou hebben op een toegankelijke, veilige en betaalbare abortus, vragen wij om:

1. Zwangerschapsafbrekingen op verzoek van de vrouw ook na 12 weken zwangerschap mogelijk te maken.

De wet voorziet dat een abortus boven 12 weken zwangerschap enkel mogelijk is als “het voltooien van de zwangerschap een ernstig gevaar inhoudt voor de gezondheid van de vrouw of indien vaststaat dat het kind dat geboren zal worden, zal lijden aan een uiterst zware kwaal die als ongeneeslijk wordt erkend op het moment van de diagnose”.

Het ontbreken van een psychosociale indicatie bij een vraag voor een zwangerschapsafbreking boven de 12 weken in België betekent dat jaarlijks ongeveer 500 Belgische vrouwen een abortus hebben in Nederland (tot 20 weken gestatie) of het Verenigd Koninkrijk (tot 22 weken gestatie).

2. Neutrale informatie te verstrekken via de informatiekanalen van de overheid.

Desinformatie door organisaties die het recht op abortus aanvechten is een probleem. Correcte informatie over abortushulpverlening via de informatiekanalen van de overheid maakt het eenvoudiger om misleidende informatie te herkennen en verlaagt de drempel tot de hulpverlening.

3. De thema’s ongewilde zwangerschap en abortus onderdeel maken van het leerplan van medische, paramedische en psychosociale opleidingen.

Het is essentieel dat ongewild zwangere cliënten/patiënten op een respectvolle, onbevooroordeelde en professionele manier worden behandeld door hulpverleners. Voldoende aandacht voor ongewilde zwangerschap en abortus binnen relevante opleidingen kan dit stimuleren.

4. De nationale evaluatiecommissie om te vormen tot een onafhankelijke wetenschappelijke commissie.

De samenstelling van de nationale evaluatiecommissie en de inhoud van het registratiedocument zijn vastgelegd in de wet van 13 augustus 1990. Een hervorming van de nationale evaluatiecommissie tot een onafhankelijke wetenschappelijke commissie biedt meer mogelijkheden voor het verzamelen van wetenschappelijk onderbouwde data. Wetenschappelijk onderzoek kan bijdragen tot de verbetering van de kwaliteit van de hulpverlening bij ongewilde zwangerschap en abortus.